حادثهی عاشورا، یکی از مهم ترین حوادث تاریخ اسلام، بلکه تاریخ آدم و عالم است . نهضت عاشورا، با گذشت حدود چهارده قرن در یادها و خاطرهها جاودان و ماندگار گشته و مراسم آن هر سال در ماه محرم با سوز و گداز بیشتر نسبت به سال قبل برگزار میشود، سرّ ماندگاری نهضت امام حسین(ع) این است که درخت اسلام با این نهضت سیراب شد و دین خاتم (ص) با خون حضرت سیدالشهدا(ع) پایدار گشت.
امام حسین(ع) در زمانی قیام کرد که:
۱- حقیقت اسلام تغییر یافته بود،
۲- تحریف معارف و محتوای شریعت نبوی(ص) به اوج خود رسیده بود،
۳- خلافت رسول خدا(ص) تبدیل به سلطنت موروثی بنیامیه شده بود،
۴- اسلام در بسیاری از کشورها و مناطق تازه مسلمان شده تحریف یافته بود
آنچه از این تحریف ها نتیجه شد، انشعاب و ظهور فرقه های منحرفی بود که در زمان بنی امیه و بنی عباس به وجود آمد، و پیآمد آن، معرفی وارونه اسلام به مردم و گوشه نشینی پیشوایان اصیل اسلام و امامان بر حق بود؛
قیام امام حسین(ع) نه تنها بنی امیه را از مشروعیّت انداخت، بلکه مقدمهی پیدایش و گسترش قیامهای دیگری چون قیام توّابین، قیام مختار، قیام حرّه و... گردید.
