ان الحسین مصباح الهدی و سفینه النجاه
روایت شده که امام حسین (ع) فرمودند: «خدمت رسول خدا (ص) شرفیاب شدم در حالیکه ابى بن کعب هم آنجا بود. حضرت رسول اکرم (ص) فرمودند: مرحبا به تو ، اى ابا عبدالله ، اى زینت آسمانها و زمین .
ابى بن کعب گفت : چگونه او زینت آسمانها و زمین است در صورتى که کسى غیر از شما چنین نیست؟
حضرت رسول (ص) فرمود: اى ابى بن کعب ، قسم به کسى که مرا به حق به نبوت مبعوث کرد، حسین بن على در آسمان بزرگتر از روى زمین است، و همانا بر طرف راست عرش الهى نوشته شده است که « ان الحسین (ع) مصباح الهدی و سفینه النجاه»
بدرستیکه حسین (ع) چراغ هدایت و کشتى نجات است . (۱)
یکى از برکات فردى حضرت سیدالشهدا (ع) این است که او «چراغ هدایت» و «کشتى نجات» است .
اگر چه همه پیامبران و امامان (ع) چراغ ها و انوار هدایت و کشتی هاى نجات و رهایى اند، چنانکه پیامبر اسلام (ص) فرمودند:
« انما مثل اهل بیتى فیکم کمثل سفینه نوح من دخلها نجا، و من تخلف عنها هلک » . (۲)
همانا خاندان و اهل بیت من در میان شما مانند کتشى نوح است که هر کس داخل آن شود نجات پیدا کرده و هرکس که از آن تخلف کند هلاک خواهد شد.
خداوند عالم چهارده کشتی برای نجات ما قرار داده است به هر یک از آنها متوسل شویم و پناه ببریم ما را نجات می دهند. اما کشتى نجات امام حسین (ع) حرکتش بر امواج توفنده و گسترده ی دریا، سریعتر و لنگر انداختن و پهلو گرفتن آن بر ساحل هاى نجات آسانتر بوده و دایره ی بهره ورى و استفاده از نور مشعل وجود امام حسین (ع) وسیعتر است .
در آن زمانى که امواج بلند و سهمگین فساد و گناه بر پیکره ی نیمه جان جامعه اسلامى، و جان و دل مسلمانان، تازیانه مرگ مى زد و گرداب حوادث و توطئه ها و پلیدی ها، خفتگان در بستر غفلت را بى رحمانه به قعر تاریکى و تباهى مى کشید ، این امام حسین (ع) بود که با قیام و نهضت الهى خود و شهادت و اسارت اهل بیت خویش ، گرفتاران در این اوضاع خطرناک را از دریاى پر تلاطم ساخته شده به دست فتنهگر «بنى امیه» نجات بخشید و با کشتى رهایى خود ، این خفتگان و غافلان و گرفتاران را به ساحل نجات رهنمون نمود.
امام حسین (ع) چراغ هدایت است :
۱- در تاریکی هولناک هوا و هوس و سختی های روزگار و ظلمت دام های شیطانی هرکسی که دنبال چراغ هدایت حسینی راه نیفتد گمراه شده و دچار سردر گمی و هلاکت خواهد شد .
۲- جلو افتادن از چراغ هدایت و عقب ماندن از آن باعث هلاکت است .
۳- پیامبر خدا وظیفه مسلمانان بعد از خود حتی صحابه را نیز با پیروی از اهل البیت مخصوصا امام حسین (ع) مشخص نموده اند چنانچه در حدیث دیگری فرموده اند « حسن و حسین دو امام اند چه قیام کنند و چه ساکت بنشینند »
۴- از این حدیث عصمت امام حسین (ع) استفاده میشود چون:
اگر قرار باشد امام حسین (ع) خطا کند هدایتی را که خدا از مردم خواسته به خطا خواهد رفت و هدف خداوند از هدایت مردم به راه راست؛ لغو خواهد شد .
۵- در هر عصر و زمانی حرف امام حسین (ع) حجت است چون حدیث مطلق است.
۶- نه تنها گفتار امام حسین (ع) بلکه تمام رفتار و کردار او نیز باید حجت باشد . و تخلف از آن جایز نیست.
امام حسین (ع) کشتی نجات است :
۱- چنانچه کشتی حضرت نوح (ع) مایه نجات بشریت شد ، هرکسی که بخواهد از غرق شدن در دریای متلاطم دنیا و آلودگی هایش در عصر بعد از پیامبر اسلام صلی الله و علیه و آله و سلم نجات پیدا کند باید سوار کشتی نجات امام حسین (ع) شود و الا هر کسی که باشد و در هر جایی که باشد و هر مقامی که داشته باشد هلاک خواهد شد .
۲- در کشتی نوح (ع) حیواناتی که سوار شدند با ارزش تر از فرزند نوح (ع) بودند و کسانی که سوار این کشتی نشوند از حیوانات پست ترند چون آنها لیاقت زنده ماندن داشتند و لی متخلفین و مخالفین امام حسین (ع) راه هدایت را ترک کردند و به دنبال شیطان راه افتادند « اولئک کالأنعام بل هم أضل سبیلا»
۳- هرکسی که سوار کشتی نجات نشود در هر نقطه بلندی هم که خودش را قرار بدهد موج هلاکت اورا غرق خواهد نمود چون تنها راه نجات سوار شدن به کشتی اهل البیت مخصوصاامام حسین (ع) می باشد .
آرى ، امام حسین (ع) «مصباح الهدى » است تا در این ظلمتکده ی خاک، دلیل و راهنماى راه باشد؛ و «سفینه النجاه» است تا در اقیانوس متلاطم فتنه ها و ضلالت ها، غرق شدگان را که کشتى شکسته بودند فریاد رس باشد.
من آن نورم که در شبهاى تاریک چراغ رهنماى کاروانم
در این دریا منم آن ناخدایى که کشتى را به ساحل می رسانم
منابع:
۱-فرائد السمطین , جوینى خراسانى , ج ۲ ص ۱۵۵،صراط مستقیم، ج۲ ص۱۶۱.
۲-فرائد السمطین, جوینى خراسانى , ج ۲ ص ۲۴۶.
