بنابر نقل علماى شیعه و روایات صحیح ، بیست و هفت روز ازماه رجب گذشته بود و رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم ) در غار حرا به عبادت مشغول بود، در آن روز که به گفته جمعى روز دوشنبه بود حضرت خوابیده بود و اتفاقا حضرت على (علیه السلام ) و برادرش جعفر نیز براى دیدن رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم ) و یا به منظور شرکت در اعتکاف آن حضرت به غار آمده بودند و دو طرف آن حضرت ، خوابیده بودند.

هنگام تولد پیامبر اسلام صلى الله علیه و آله ابلیس (پدر شیطانها) جیغ و فریاد بلندى کشید که همه شیطانها به گرد او جمع شده ، پرسیدند:
(( اى سرور ما! چه حادثه اى تو را این گونه بى تاب و وحشت زده کرده است ؟ ))

هنگامى که پیامبر اسلام صلى الله علیه و آله چشم به جهان گشود، سرپرست و جدش عبد المطلب ، او را به بانویى به نام (( حلیمه سعدیه )) که بادیه نشین بود سپرد تا به او شیر دهد و از او نگهدارى کند. حلیمه حدود چهار - پنج سال از ایشان نگهدارى کرد، تا روزى پیامبر صلى الله علیه و آله به حلیمه چنین فرمود: (( اى مادر! چرا دو نفر از برادرانم را (منظور فرزندان حلیمه بودند) در روز نمى بینم ؟ ))

یکى از کوههاى بسیار بلند مکه ، کوه حرا (بر وزن رضا) است که در شمال شرقى مکه ، کنار راه مکه به عرفات قرار دارد و بر تمام شهر مکه مسلط مى باشد. در سینه این کوه غارى هست که به آن (( غار حرا )) گویند.

سالهاى آغاز بعثت پیامبر اسلام صلى الله علیه و آله ، سه نفر از سران و سرکشان شرک و کفر از قبیله قریش به نامهاى : ابوجهل ، ابوسفیان اخنس بن شریق ، شبى براى شنیدن آیات قرآن ، جداگانه کنار خانه پیامبر صلى الله علیه و آله رفتند (و هر کدام پیش خود فکر مى کرد که تنها او براى گوش ‍ دادن قرآن ، کنار منزل پیامبر صلى الله علیه و آله آمده است .)

سالهاى آغاز آشکار شدن بعثت پیامبر اسلام صلى الله علیه و آله نزدیک شد، مردم در بازارچه ذى المجاز سرگرم خرید و فروش بودند، ناگاه محمد صلى الله علیه و آله را دیدند که روپوش افکنده و با صداى بلند مى گوید:
ایها الناس قولوا لا اله الا الله تفلحوا
اى مردم ! بگویید معبودى جز خداى یکتا نیست تا رستگار شوید.

خباب بن ارت از مجاهدان و مبارزان راستین صدر اسلام بود. مشرکان او را تحت شدیدترین شکنجه قرار مى دادند تا از اسلام بازگردد، ولى او سخت ترین آزارها را تحمل کرده و در راه اسلام مقاومت مى نمود.
روزى او با چند نفر از مسلمانان نزد رسول خدا صلى الله علیه و آله آمدند و عرض کردند: (( آزار مشرکان بسیار سخت شده ، آیا در حق ما از درگاه خدا یارى نمى طلبید و دعا نمى کنى ؟... ))