عمران بن اشهم که فرزندان سلیمان بن داوود بود با بانویى به نام (( حِنه )) ازدواج کرد و خواهر حنه به نام (( اشیاع )) با ذکریا ازدواج نمود. سالها گذشت ولى این دو خواهر داراى فرزندى نشدند.

مریم (س ) همچنان در مسجد بیت المقدس خدمت مى کرد و به عبادت و نیایش ادامه مى داد. او بى آنکه ازدواج کرده باشد فرشتگان نزدش آمدند و او را به نام مسیح ، عیسى بن مریم ، بشارت دادند. پسرى که داراى شخصیت برجسته در دنیا و آخرت است .
مریم گفت : (( پروردگارا! چگونه فرزندى براى من خواهد بود در حالى که انسانى با من تماس نگرفته است ؟ ))

مریم (س ) عیسى علیه السلام را در آغوش گرفت و به سوى مردم آمد. مردم جاهل و بى پروا، بى درنگ به آن بانوى بسیار پاک ، نسبت ناروا دادند و گفتند (( اى مریم ! کار بسیار عجیب و بدى کردى ! اى خواهر هارون ! (اى کسى که همچون هارون به پاکى و تقوا معرف بودى !) نه پدر تو (عمران ) مرد بدى بود و نه مادرت (حنه ) بانوى ناپاکدامن بود، این پسر را از کجا آورده اى ؟! ))

حضرت عیسى علیه السلام در ۳۰ سالگى رسما خود را به مردم اعلام نمود. هر رسولى براى اثبات پیامبرى خود معجزه دارد، عیسى علیه السلام به بنى اسرائیل گفت :
انى قد جئتکم بآیه من ربکم : ^(۲۴۱)
من از طرف پروردگار شما نشانه اى برایتان آورده ام .

روزى شخصى از امام صادق علیه السلام پرسید آیا عیسى علیه السلام کسى را زنده کرده که او بعد از زنده شدن مدتى عمر کند و از خوراکیها بخورد و داراى فرزند شود؟!
امام صادق علیه السلام فرمود: آرى ، حضرت عیسى علیه السلام برادر دینى و دوست مخلص و درست کردار داشت و هر وقت عیسى علیه السلام از کنار منزل او عبور مى کرد به خانه او وارد مى شد و از او احوالپرسى مى کرد.

مجلس درس و وعظ بود، حواریون با عشق و شور مخصوص در گرداگرد استادشان عیسى علیه السلام نشسته بودند و گفتار او را با جان و دل مى پذیرفتند، در آن جلسه درس ، همه دوازده نفر از حواریون به عیسى علیه السلام عرض کردند: (( آموزگار راه هدایت ! ما را از نصایح و پندهایت بهره مند ساز )) .

مرد ابلهى ، در یکى از سفرها با عیسى علیه السلام همسفر شد. او به جاى اینکه از محضر عیسى علیه السلام درس هاى معنوى بیاموزد و خود را از آلودگیهاى گناه پاک نماید، به دنبال جمع کردن مقدارى استخوان از بیابان پرداخت و هدفش از این کار رشد معنوى نبود، بلکه هدفش یک نوع سرگرمى بود. استخوانهاى جمع شده را به خیال اینکه استخوانهاى انسان مرده

روزى عیسى علیه السلام با حواریون به سیر و سیاحت در صحرا پرداختند و هنگامى عبور به نزدیک شهرى رسیدند، در مسیر راه نشانه گنجى را دیدند، حواریون به عیسى گفتند: (( به ما اجازه بده در اینجا بمانیم و این گنج را استخراج کنیم . )) عیسى به آنها اجازه داد و فرمود: به گمانم در این شهر گنجى هست ، شما در این جا براى استخراج این گنج بمانید، من به سراغ آن مى روم .